|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Juryleden
Jelle Van Riet – voorzitster
Mirjam Noorduijn
Jürgen Peeters
Jo Roets
Barbara Rottiers
De Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs is voor kinder- en jeugdboeken wat Max Havelaar is voor eerlijke koffie: een keurmerk. De selectie van eerst een longlist en daarna een shortlist gebeurt dan ook volgens de vereisten van een kwaliteitsstempel: streng, rechtvaardig en plichtsbewust. Betekent dit dat de jury wreed en meedogenloos is? Welnee. Dat zij kieskeurig en veeleisend is? De jury hoopt vurig van wel.
Elk jaar opnieuw neust zij dus tussen het ingestuurde goed naar zo zuiver en verrassend mogelijke boeken. Omdat het Gouden Uil-certificaat nu eenmaal enkel toekomt aan werk dat literair, artistiek en origineel kan worden genoemd. Bittere koffiebonen worden niet verpakt, jeugdboeken die tekortschieten eindigen niet op een Gouden Uil-lijst.
De keurstempel in de hand stelde de jury vast dat 2010 ‘het jaar van de gemiste kansen’ is. Een heleboel schrijvers, groentjes én anciens, maken het werk (nog) niet af. Vaak is de invalshoek wel fris, de pen pittig, de schets intrigerend, maar even vaak wordt die schets geen volwaardig boek, zakt de plot pardoes in elkaar, zouden de prenten gebaat zijn met minder woorden.
Tussen deze gemiste kansen en de tenenkrullende pulp is het water bijzonder diep. Bovendien biedt de oogst van 2010 nog tal van boeken die niet misstaan op een plank in de klas of thuishoren in de categorie ‘doen geen vlieg kwaad, ook kinderen niet’ doch niet het keurmerk van de Gouden Uil verdienen.
Uit zestien nog overgebleven longlistboeken houdt de jury volgende streng gekeurde pluk over:
| top |  |
|
|