‘Liefde is niets anders dan een boogiewoogie van de hormonen’. Henry Miller wist het al en niemand zal dat na het lezen van het dierenseksboek Wild verliefd nog betwisten. Ditte Merle levert een uniek literair non-fictieboek af over het fascinerende seks- en liefdesleven van een honderdtal diersoorten: leerrijk én verrassend, prikkelend én humorvol. Met groot taalgevoel licht zij de (jonge) lezer voor over ‘de zoete seks’ van de zalm en ‘de zoute seks’ van de paling, over hitsige konijnen en ritsige geiten, over het ‘lichtgevende kontje’ van de vuurvlieg en over ‘gepimpte en gepompte piemels’, in lengte variërend van 0,2 cm (hamster) tot 250 cm (blauwe vinvis). Niks dierlijks is de dieren vreemd: stapelseks? Doen de zeeslakken. Homofilie? Moet u voor bij de pinguïns zijn. Zwangere mannetjes? Vindt u bij de zeepaardjes. Kortom, een boek op het lijf geschreven van al wie de Kamasoetra saai vindt.

top

Aan ambitie ontbreekt het debutant Peter Van Olmen niet, aan metier om daarmee om te gaan gelukkig evenmin. Zijn lijvige fantasy-thriller raast in sneltempo voort binnen een strak uitgelijnde compositie. In De kleine Odessa skeelert de lezer samen met de twaalfjarige Odessa langs de suggestieve grens tussen werkelijkheid en fantasie: wanneer op een dag haar moeder door spookachtige wezens wordt ontvoerd, zet zij driest de achtervolging in en besluit meteen ook haar onbekende vader op te sporen. De queeste brengt haar in Scribopolis, een verborgen stad waar onder meer Dostojevski, de zusjes Brönte, Orpheus en Shakespeare zich ophouden. Gezien die laatste innig bevriend blijkt met haar moeder – zij is de muze Calliope, weet Odessa nu - slaat de twijfel toe: is hij haar vader? Of is het de ‘rival poet’, de machtswellusteling Mabarak? Het ontembare vertelplezier, de sprankelende eruditie, de boeiende intertekstuele en filosofische knipogen doen de fantasy van Van Olmen ook écht leven.

top

Met Keepvogel en Tungsten, een pientere vogelmens en zijn gretige hond - of is het net andersom? – heeft Wouter van Reek zijn eigen Heer Bommel en Tom Poes geschapen. In Het diepste gat, het meest verrassende avontuur van dit duo dusver, wordt met bezeten ijver gegraven naar wat wel eens een heel bijzondere ontdekking zou kunnen zijn. Spannend is het in elk geval, dat dolle boren dwars door de roestbruine buik van de aarde om dan plots aan een kant van de wereld uit te komen waar de heuvels ‘hángen’. Met deze Keepvogel verkent Van Reek de grenzen van het prentenboek: hij boort significante en geestige dimensies aan. Niet alleen puurt hij uit een handvol franjeloze zinnen en schaarse pennentrekken een filosofisch gelaagd verhaal – wie monomaan naar iets nieuws spit, blijft blind voor de al verworven pracht - hij laat de lezer er ook volop in meedraaien. Woordelijk én metaforisch.

top

De openingsscène van De Hondeneters is rauw en confronterend: een radeloze en epileptische jongen van achttien stuit in zijn zoektocht naar zijn weggelopen hond op een kennel waar honden op de slachting wachten. ‘t Is van het beste en indringendste wat de hedendaagse jeugdliteratuur te bieden heeft. Marita De Sterck neemt de lezer mee naar ‘de Grooten Oorlog’. Terwijl aan het front de strijd in alle hevigheid woedt, voert Victor zijn eigen bescheiden oorlog: alleen en ver van huis wordt hij volwassen, harde klappen incasserend. De zoektocht naar de geliefde hond voert hem van Mechelen naar Boom, langs talloze kleurrijke figuren en hondeneters. De beeldtaal van De Sterck is uitzonderlijk rijk, haar stijl sterk lichamelijk. In De Hondeneters verkent zij op overtuigende wijze de parallellen  tussen mens en dier. Zij moraliseert nooit, bewaart immer het broze evenwicht tussen de historische juistheid en de fantasierijke volkscultuur en huilt met Victor naar de maan.

top

Vader en dochter Tolman hebben samen een reeks ingetogen en verwachtingsvolle werelden geschapen; het is aan de lezer om uit deze frisse, poëtische prenten een persoonlijk verhaal te puren. In dit woordenloze prentenboek biedt een steeds terugkerende boomhut houvast: het betrouwbare en vaststaande middelpunt in de voortkabbelende stroom van het leven. Het geheel evoceert de verglijdende repetitiviteit van de tijd, de kringloop der seizoenen, de eeuwige estafette tussen dag en nacht, alsook de mogelijkheid om binnen die ruisende cyclus mensen te ontmoeten, vrienden te maken en zo de tijd te verrijken. Elke prent is een uniek, multi-interpretabel en verbeelding prikkelend schilderijtje op zich. Dieren komen en gaan, in steeds veranderende licht- en kleurintensiteit. Nu eens is het de komst van een vlucht sierlijke flamingo’s die de verhoudingen aantast, dan weer is het een onhandig grote neushoorn die de leefruimte hypothekeert. Vrijblijvend is het nooit. Een boek om nimmer uit te lezen.